Seccións oficiais

SECCIÓN EUROPEA

A mellor colleita cinematográfica do vello continente, con creadores tan destacados como Rodrigo Sorogoyen, os Dardenne, Agnieszka Holland, Jessica Hausner, etc.

Filter

ARIMA

2018 – Jaione Camborda

BASHTATA / THE FATHER

2019 – Kristina Grozeva, Petar Valchanov

BINA / THE ANTENNA

2019 – Orcun Behram

CAT IN THE WALL / UN GATO NA PAREDE

2019 – Vesela Kazakova, Mina Mileva

DYLDA / BEANPOLE / UNHA GRAN MULLER

2019 – Kantemir Balagov

FIGLIA MIA / DAUGHTER OF MINE

2018 – Laura Bispuri

KOKO-DI KOKO-DA

2019 – Johannes Nyholm

KUESSIPAN

2019 – Myriam Verreault

LA GOMERA / THE WHISTLERS

2019 – Corneliu Porumboiu

LE DAIM / DEERSKIN / PEL DE CERVO

2019 – Quentin Dupieux

LE JEUNE AHMED / YOUNG AHMED / O MOZO AHMED

2019 – Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne

LIBERTÉ

2019 – Albert Serra

LITTLE JOE

2019 – Jessica Hausner

MADRE

2019 – Rodrigo Sorogoyen

MARIAM

2019 – Sharipa Urazbayeva

MARTIN EDEN

2019 – Pietro Marcello

MEKTOUB, MY LOVE: CANTO I

2017 – Abdellatif Kechiche

MR. JONES

2019 – Agnieszka Holland

NOTRE DAME

2019 – Valérie Donzelli

PERDRIX / THE BARE NECESSITY

2019 – Erwan Le Duc

ROCKS

2019 – Sarah Gavron

RUN

2019 – Scott Graham

SIBYL

2019 – Justine Triet

SOLE

2019 – Carlo Sironi

SOPHIA ANTIPOLIS

2018 – Virgil Vernier

VITALINA VARELA

2019 – Pedro Costa

ZOMBI CHILD

2019 – Bertrand Bonello

PANORAMA INTERNACIONAL

Unha selección das películas que iluminaron durante este ano as pantallas dos festivais máis importantes (Cannes, Berlín, Venecia, Toronto, San Sebastián, entre outras). E moito máis!

Filter

ADAM

2019 – Maryam Touzani

DÉRIVE (THE FAR SHORE)

2018 – David Uloth, Chloé Cinq-Mars

DRAGGED ACROSS CONCRETE

2018 – S. Craig Zahler

FAMILY ROMANCE, LLC

2019 – Werner Herzog

FLATLAND

2019 – Jenna Cato Bass

FOURTEEN

2019 – Dan Sallitt

GRASS

2018 – Hong Sangsoo

HATSUKOI (FIRST LOVE)

2019 – Takashi Miike

IL CORPO DELLA SPOSA (FLESH OUT)

2019 – Michela Occhipinti

JEUNE JULIETTE

2019 – Anne Émond

KNIVES AND SKIN

2019 – Jennifer Reeder

NINA WU

2019 – Midi Z

PAPICHA

2019 – Mounia Meddour

PREMATURE

2019 – Rashaad Ernesto Green

THE WALL OF MEXICO

2019 – Zachary Cotler, Magdalena Zyzak

TLAMESS

2019 – Ala Eddine Slim

TOP END WEDDING

2019 – Wayne Blair

YARA

2018 – Abbas Fahdel

YOKOGAO (A GIRL MISSING)

2019 – Kôji Fukada

LATIDOAMERICANO

Nesta sección achegarémonos ás novas voces iberoamericanas e a algúns dos traballos máis interesantes, pertinentes e combativos que chegan desde o outro lado do Atlántico, como os de Pablo Larraín a Alejandro Landes ou María Alché.

Filter

ARAÑA (SPIDER)

2019 – Andrés Wood

CENIZA NEGRA (LAND OF ASHES)

2019 – Sofía Quirós

EL PRÍNCIPE (THE PRINCE)

2019 – Sebastián Muñoz

EMA

2019 – Pablo Larraín

FIN DE SIGLO

2019 – Lucio Castro

LA LLORONA (THE WEEPING WOMAN)

2019 – Jayro Bustamante

LAPÜ

2019 – Juan Pablo Polanco

LOS TIBURONES (THE SHARKS)

2019 – Lucía Garibaldi

MONOS

2019 – Alejandro Landes

ANIMAEUROPA

Unha das grandes novidades do cartel recolle algúns dos títulos de animación máis celebrados nos últimos anos, como Virus tropical, de Santiago Caicedo, Ride Your Wave, de Masaaki Yuasa, ou L’extraordinaire voyage de Marona, de Anca Damian, entre moitos outros.

Filter

CHRIS THE SWISS

2018 – Anja Kofmel

KAIJÛ NO KODOMO / OS NENOS DO MAR

2019 – Ayumu Watanabe

LA CASA LOBO

2018 – Cristóbal León, Joaquín Cociña

VILLE NEUVE

2018 – Félix Dufour-Laperrière

VIRUS TROPICAL

2017 – Santiago Caicedo

DOCS CINEUROPA

Os documentais acadan este ano unha alta calidade, coa suma de 20 títulos e nomes como Selfie, de Agostino Ferrente; Jawline, de Liza Mandelup; e Delphine et Carole, insoumuses, de Callisto McNulty.

Filter

BORN IN EVIN

2019 – Maryam Zaree

CARMINE STREET GUITAR

2018 – Ron Mann

CASSANDRO, THE EXOTICO!

2018 – Marie Losier

FOR SAMA

2019 – Waad Al-Khateab, Edward Watts

HONEYLAND

2019 – Ljubomir Stefanov, Tamara Kotevska

JAWLINE

2019 – Liza Mandelup

LA GRAND-MESSE / HOLY TOUR

2018 – Valéry Rosier, Méryl Fortunat-Rossi

MANU

2018 – Emmanuelle Bonmariage

NI DE LIAN / YOUR FACE

2018 – Tsai Ming-Liang

ROMANTIC COMEDY

2019 – Elizabeth Sankey

SANTIAGO, ITALIA

2018 – Nanni Moretti

SCHEME BIRDS / PAXAROS SEN ÁS

2019 – Ellen Fiske, Ellinor Hallin

SEARCHING EVA

2019 – Pia Hellenthal

SELFIE

2019 – Agostino Ferrente

SPIEGS KURŠ MANS TĒVS / MY FATHER, THE SPY

2019 – Jaak Kilmi, Gints Grūbe

Seccións paralelas

CINE E CAMBIO CLIMÁTICO: “OS ÚLTIMOS DÍAS DO EDÉN”

O cambio climático é un feito consumado, polo que o ciclo “os últimos días do Edén”, nome inspirado no título da película ecoloxista de John McTiernan, pretende explicar como a humanidade foi quen de chegar ata este punto sen retorno e que é o que deixamos atrás, case a modo de canto fúnebre.

O ciclo céntrase nunha serie de traballos que explican a complicada relación entre o ser humano e a contorna, dende o século xx ata un tempo futuro, como no caso de Naves misteriosas. A natureza hai tempo que deixou de ser territorio de aventuras e pode que a última (e fracasada) xesta sexa a que se recolle en Cara a rutas salvaxes. O progreso sempre foi o grande inimigo do medio ambiente, tema recorrente en filmes de marcado carácter ecoloxista:

Cando o río crece, A princesa Mononoke… ou incluso no filme de terror de John Frankenheimer, Profecía maldita. O tema do abandono do rural, da ruptura do vínculo do ser humano coa terra, aparece varias veces en filmes do cinema galego: Trinta lumes, Piedad, Esquece Monelos

De todos os xeitos, sempre quedará a fascinación ante a natureza que transmiten películas como A selva esmeralda e a celebración da exuberancia do planeta que se advirte en Voyage of time, o documental de Terrence Malick (sorte de versión aumentada daquel momento en A árbore da vida no que asistimos á creación do universo), ou El planeta azul, obra mestra de Franco Piavoli, infelizmente descoñecido no noso país.

Filter

ESQUECE MONELOS

2017 – Ángeles Huerta

OS FILLOS DA VIDE

2017 – Ana Domínguez

PIEDAD

2012 – Otto Roca

PROPHECY / PROFECÍA MALDITA

1979 – John Frankenheimer

SILENT RUNNING / NAVES MISTERIOSAS

1972 – Douglas Trumbull

THE RIVER / CANDO O RÍO MEDRA

1984 – Mark Rydell

TRINTA LUMES (THIRTY SOULS)

2018 – Diana Toucedo

VOYAGE OF TIME: LIFE´S JOURNEY

2016 – Terrence Malick

MARATÓN ‘EU CONTRA O MUNDO’

Guerrilleiros urbanos con síndrome postraumática, espías etíopes en tramas disparatadas, superheroínas apoderadas contra o sistema, representantes últimos de épocas máis nobres… O maratón deste ano é unha glosa á figura do antiheroe e á súa loita contra todo e contra todos. Longa vida a unha estirpe en vías de extinción!

Filter

EL CRACK

1981 – José Luis Garci

EL CRACK DOS

1983 – José Luis Garci

FOXY BROWN

1974 – Jack Hill

TANK GIRL

1995 – Rachel Talalaly

THE PARK IS MINE / ZONA DE GUERRA: O PARQUE

1986 – Steven Hilliard Stern

CICLO CINE E FEMINISMO. “BECHDEL EN HOLLYWOOD”

Virginia Woolf reflexionou en Un cuarto propio sobre a representación da muller na ficción: “intentei recordar algún caso no curso das miñas lecturas onde dúas mulleres estiveran representadas como amigas. (…) Elas son agora, e fórono entón, nais e fillas. Case sen excepción son en canto ás súas relacións cos homes. Foi raro pensar que todas as grandes mulleres da ficción foran, ata Jane Austen, vistas non só dende a perspectiva do outro sexo, senón tamén unicamente na súa relación co outro sexo. E que pequena é esa parte na vida dunha muller”. Esta lectura inspirou a Alison Bechdel, que introduciu na súa tira cómica Dykes to Watch Out For un test para avaliar se o guión dunha película, serie, banda deseñada ou de calquera outra representación artística cumpre cos estándares mínimos para evitar a brecha de xénero. Para superalo, deben aparecer, polo menos, dúas personaxes femininas con nome propio, que deben falarse unha á outra nalgún momento e a conversa debe tratar de algo que non garde relación cun home.

Este ciclo analiza o funcionamento do test no reino de Hollywood, para o que decidimos escoller algúns dos títulos máis valiosos que respectan as regras de Bechdel, pero engadindo dúas propias:

1) os valores cinematográficos por encima de todo, e 2) o cumprimento non pode ser anecdótico e a muller ten que ter un papel relevante e protagónico no filme (agás nunha notable excepción fácil de adiviñar). O resultado é que o cinema clásico case non está representado e que na meirande parte das ocasións, cando a muller é protagonista, éo principalmente para sufrir.

Como autocrítica divertida, e para deixar claro que o feminismo é moito máis que superar un test, engadimos algúns filmes fantásticos que pasan a proba, pero que, de primeiras, non se pensaría neles para engrosar un ciclo coma este. Tamén proxectaremos Riddles of the Sphinx, de Laura Mulvey e Peter Wollen, xa que, a pesar de non superar seguramente o test polas súas características especiais, é un extraordinario filme sobre a representación feminina no cinema. Bechdel está moi ben, pero non basta para unha análise a fondo. Un filme, un debate.

Filter

BARBARELLA

1967 – Roger Vadim

CARRIE

1976 – Brian de Palma

CLUELESS / FÓRA DE ONDA

1995 – Amy Heckerling

I WANT TO LIVE! / QUERO VIVIR!

1958 – Robert Wise

LADY BIRD

2017 – Greta Gerwig

MARGARET

2011 – Kenneth Lonergan

MOONSTRUCK / FEITIZO DE LÚA

1987 – Norman Jewinson

PAPER MOON / LÚA DE PAPEL

1973 – Peter Bogdanovich

PEGGY SUE GOT MARRIED / PEGGY SUE CASOU

1986 – Francis Ford Coppola

RIDDLES OF THE SPHINX

1977 – Laura Mulvey, Peter Wollen

SEPTEMBER / SETEMBRO

1987 – Woody Allen

THE BEGUILED / A SEDUCCIÓN

2017 – Sofia Coppola

THE FAVOURITE / A FAVORITA

2018 – Yorgos Lanthimos

CICLO 100 ANOS DE PAULINE KAEL. “A CRÍTICA GUERREIRA”

O centenario do nacemento de Pauline Kael sírvenos de desculpa para achegarnos a unha das figuras máis famosas da crítica cinematográfica, amada e temida a partes iguais. Dende as páxinas do New Yorker, entre 1968 e 1991, as súas críticas directas, mordaces e sen complexos racharon o acordo tácito, existente ata entón, de conservar sempre as formas. Kael, pola contra, era tan apaixonada á hora de defender unha película (o seu eloxioso texto sobre Bonnie & Clyde recoñécese como esencial no éxito posterior do filme) coma para atacar a quen consideraba merecente, sempre dende unha subxectividade feroz pero ben argumentada, cunha especial sensibilidade para detectar as carencias e fortalezas de calquera traballo.

A sona do director non era óbice para que as súas verbas foran máis suaves: Kael facía tábula rasa. Tampouco tiña reparos en sacarlle as cores ao Hollywood clásico ou en contribuír ao recoñecemento de directores doutras cinematografías. Tanto Paul Schrader coma Quentin Tarantino considérana un referente fundamental na súa educación cinéfila. Este ciclo pretende recoller algúns dos títulos favoritos da excepcional crítica e mesturar algún produto mainstream, desprezado polo resto dos seus colegas, con outros máis afastados da órbita do espectador. Cen anos despois, Pauline Kael seguirá a descubrirnos cinema.

Filter

COBRA WOMAN / A RAÍÑA DE COBRA

1944 – Robert Siodmak

LA LEY DEL DESEO

1987 – Pedro Almodóvar

THE BORDER / A FRONTEIRA

1982 – Tony Richardson

THE FURY / A FURIA

1978 – Brian de Palma

THE ROSE / A ROSA

1979 – Mark Rydell

THE SUGARLAND EXPRESS / TOLA EVASIÓN

1974 – Steven Spielberg

CICLO HAYAO MIYAZAKI: “NOS OLLOS DUNHA NENA”

As heroínas de O meu veciño Totoro, O castelo ambulante e A viaxe de Chihiro son valentes, enxeñosas, arrichadas, poderosas… e moi pequerrechas. Tres nenas de curta idade que se ven envoltas en aventuras máxicas, cada unha cunha riquísima mitoloxía e unha exuberancia sen igual na imaxe.

Os filmes de Hayao Miyazaki son un auténtico triunfo da imaxinación, da audacia á hora de narrar, de crear mundos e criaturas fantásticas e de elaborar un imaxinario propio con sabor a vellos contos, pero actualizados e mesturados con temáticas de hoxe como o progreso, a ecoloxía ou a desaparición das tradicións. Filmes que tratan as crianzas como iguais sen rebaixar un ápice a complexidade do produto final. O termo “cinema familiar” adquire co xaponés o seu significado máis luminoso e nobre.

Filter

RETROSPECTIVA JESSICA HAUSNER: CONTROL / DESCONTROL

O festival programa unha retrospectiva da carreira dunha das cineastas máis audaces, corrosivas e interesantes do panorama cinematográfico mundial, con motivo da proxección do seu último filme Little Joe na sección oficial, unha desacougante fábula de ciencia ficción. O cinema de Jessica Hausner é o dunha entomóloga, polo que ten todo o sentido do mundo que o seu último filme estea protagonizado por botánicos. A cineasta establece unha separación física e emocional entre o espectador e as personaxes, unha distancia que aproveitamos para observar con espírito científico estrañas paixóns humanas como a fe (Lourdes), o suicidio (Amour fou) ou a soidade e a alienación (Hotel).

Hausner non fica aí e gústalle rachar, valéndose dos seus propios dispositivos fílmicos, coas regras propias de universos pechados, como a alta burguesía berlinesa do s. xix, a milagreira vila de Lourdes ou os corredores dun hotel. Hai un momento en todos estes filmes en que a realizadora deixa os planos estáticos e atonais para desdicirse e presentar fendas nas situacións polas que entra a dúbida sistemática a todo o que estamos a ver. A cineasta austríaca avoga polo cuestionamento de calquera tipo de situación, de crenza, pero tamén por unha ollada comprensiva ás súas criaturas torturadas. Ao contrario de, por exemplo, Michael Haneke, no cinema de Jessica Hausner a humanidade é a que finalmente rompe o xeo e salva as imaxes.

Filter

AMOUR FOU

2014 – Jessica Hausner

HOTEL

2004 – Jessica Hausner

LOURDES

2009 – Jessica Hausner

CICLO JONAS MEKAS

Nada máis partir, comezamos a volver á casa, e aínda estamos volvendo. Aínda estou na miña viaxe rumbo ao fogar. Queriámoste, mundo, pero fixéchesnos cousas terribles

Estas amargas verbas de Jonas Mekas, recollidas no seu filme Reminiscencias dunha viaxe a Lituania, refírense á súa condición de expatriado despois de fuxir dos nazis na súa Lituania natal. Ese fogar perdido marca o seu carácter, pero todo isto non casa, en teoría, co corpus cinematográfico dun cineasta capital inmerso nun interminable work in progress que rexistraba a grandes trazos coa súa Bolex (e máis adiante, con outras cámaras dixitais) intres de felicidade, de amizade, de celebración, de familia, de amor, de natureza…, en resumo, anacos de beleza. Un cineasta tan importante polo seu traballo detrás da cámara como á fronte de institucións como o Anthology Film Archives, a Cinemateca de Nova York ou como escritor en revistas como Film Culture ou The Village Voice, referente de toda unha xeración de cineastas do underground americano.

Pero se nos centramos no título dun dos seus filmes máis extensos e fermosos, As I was moving ahead, I saw brief glimpses of beauty, a clave está na verba brief ‘breve’. Neste filme asistimos a cinco horas de momentos de felicidade, festas e amizades, narrados dende un presente indefinido polo propio Mekas.

O autor interpela o público e brinda con el e rememora as súas propias imaxes con melancolía, mentres lembra a amizades ausentes e parellas que xa non o son. Que son cinco horas de beleza en toda unha vida? De aí esa urxencia por gravar cada momento que merecera a pena, como almacén audiovisual para tempos máis escuros.

E dese almacén recuperamos a súa monumental obra Walden e tamén In Between, complemento perfecto da primeira, xa que se trata de descartes que non encontraron o seu espazo, editados anos máis tarde da súa rodaxe polo realizador, e que agora se ofrecen xuntos.

Para presentar as dúas sesións contaremos coa presenza de Francisco Algarín Navarro, director da revista cinematográfica Lumière, programador e experto na obra de Mekas, ao que entrevistou en persoa en diferentes ocasións.

Direilles a verdade: todo o que aprendín na miña vida (e podo asegurar que vin moitas películas) limítase a isto: as follas caen en outono. Alí estarei coa miña cámara cando caian.

J.M.

Filter

IN BETWEEN

1978 – Jonas Mekas

PREMIOS LUX

O Premio LUX é un galardón que cada ano outorga o Parlamento Europeo a aqueles filmes que mellor ilustran os valores sociais europeos e a súa diversidade cultural. Os filmes finalistas serán proxectados en 24 salas de toda Europa de maneira simultánea, nun acontecemento único que inclúe a presentación por parte dos directores do filme en streaming e a posibilidade de participar no coloquio posterior co equipo desde Bruselas, vía Twitter e Facebook. O festival acolle a proxección dun dos filmes finalistas, Cold Case Hammarskjöld, no Cinema NUMAX.

Filter

PRE-ESTREAS

Cineuropa será o escenario no que se darán a coñecer filmes que aínda non están na carteleria! Así, nesta edición do festival poderase ver Eroski Paraíso, a adaptación da obra teatral de Chévere asinada por Jorge Coira e Xesús Ron; ou Longa noite, de Eloy Enciso, que escolleu tres títulos que inspiraron a súa longametraxe e que se proxectarán na sección denominada Carta branca, no marco da programación paralela.

O festival tamén será un espazo de exhibición para traballos como La hija de un ladrón, a ópera prima de Belén Fumes logo do seu paso por San Sebastián; La ola verde (que sea ley), de Juan Diego Solanas; J’accuse, o novo traballo de Roman Polanski; ou Si me borrara el viento lo que yo canto, a peza de David Trueba sobre Chicho Sánchez Ferlosio.

Filter

EROSKI PARAÍSO

2019 – Jorge Coira, Xesús Ron

LA HIJA DE UN LADRÓN

2019 – Belén Funes

LA OLA VERDE (QUE SEA LEY)

2019 – Juan Diego Solanas

LONGA NOITE (ENDLESS NIGHT)

2019 – Eloy Enciso

CICLO ‘PAISAXES URBANAS NO CINEMA GALEGO’

O boom do novo cinema galego trouxo consigo unha chea de intentos de definilo e de encadralo. Pouco a pouco, película a película, no imaxinario do espectador elaborouse a definición do movemento como unha serie de filmes cunha forte querenza polo documental, contemplativos, rodados en espazos naturais (bosques, outeiros e frondosos camiños), con protagonismo absoluto das raíces dun mundo rural entre brétemas e dos poboadores dese mundo atemporal tan noso.

Por suposto, existen filmes que se encadran nesa definición tan xenérica, pero dende Cineuropa queremos rachar tamén con ese reducionismo e, por iso, artellamos un ciclo de cinema onde a cidade manda, os camiños son de asfalto e as vistas son a edificios e fábricas. Aquí tamén hai novo cinema galego ou cinema galego a secas. Encontramos unha chea de filmes que falan do presente e tamén do pasado, pero que mostran un país e unhas personaxes (maiormente novas) cunha identidade propia, aínda que sexa no anonimato dunha cidade. Alí tamén chove e, ás veces, ata loce o sol.

Filter

18 COMIDAS / 18 MEALS

2010 – Jorge Coira

DHOGS

2017 – Andrés Goteira

N-VI

2012 – Pela del Álamo

TRALAS LUCES

2011 – Sandra Sánchez

RETROSPECTIVA EMMA SUÁREZ

Un actriz consagrada cuxa traxectoria representa unha das mellores seleccións do cine estatal dos últimos anos. Premio Cineuropa33, no festival poderanse ver El perro del hortelano, La propera pell e Vacas, filme escollido para pechar esta edición de Cineuropa.

Filter

EL PERRO DEL HORTELANO

1996 – Pilar Miró

LA PROPERA PELL / THE NEXT SKIN / A PRÓXIMA PEL

2016 – Isaki Lacuesta, Isa Campo

VACAS

1992 – Julio Medem

RETROSPECTIVA MARÍA VÁZQUEZ

O público poderá seguir a explosión e madurez interpretativa da actriz galega a través das películas Mataharis, Trote e a recente Quien a hierro mata. A entrega do seu Premio Cineuropa33 terá lugar durante a gala inaugural do festival.

Filter

MATAHARIS

2007 – Icíar Bollaín

TROTE / TROT

2018 – Xacio Baño

RETROSPECTIVA RITA AZEVEDO

A realizadora portuguesa, galardoada co Premio Cineuropa33, destaca por asinar unha obra curta, pero imprescindible, cunha factura cinematográfica moi escénica con ecos doutras artes como o teatro ou a pintura. Cineuropa acollerá a estrea do seu último título, Danses macabres, squelettes, et autres fantaisies.

Filter

A PORTUGUESA / THE PORTUGUESE WOMAN

2018 – Rita Azevedo Gomes

ESPECIAL VARDA/AKERMAN. PUNTO E SEGUIDO

Nesta edición de Cineuropa, na que a ollada feminina e os filmes de mulleres teñen protagonismo na meirande parte das seccións, pensamos que, a pesar de non ser posible unha representación xusta do infinito feixe de realizadoras poderosas ao longo da historia do cinema, habería un baleiro verdadeiramente importante se non faciamos referencia a dous puntais extraordinarios: Agnès Varda (falecida este mesmo ano) e Chantal Akerman (desaparecida hai case cinco). A historia destas dúas apaixonantes cineastas belgas está ligada indisolublemente á propia historia da sétima arte. O festival quere renderlles homenaxe a estas dúas mulleres que coa súa obra expandiron os muros do cinema a base de mestría, compromiso, militancia e unha honestidade vital e profesional que serve de espello a xeracións enteiras de cineastas e espectadores dun cinema que non morrerá xamais. Imaxes sempre en presente de indicativo.

A unión destas dúas mestras do cinema de distintas xeracións, cunha filmografía con tantos puntos en común como diferenzas, é, no fondo, unha escusa para proxectar gran cinema. Neste caso, os seus dous últimos traballos, Varda per Agnès e No home movie, constitúen dúas miradas íntimas e autobiográficas cara si mesmas que teñen tanto de compendio da súa obra coma da súa forma de ver e enfrontarse ao mundo. Imaxes perdurables, sempre novas, transidas todas por unha firmeza e decisión tales que chegan ao público dun xeito directo, único e inimitable.

A impagable sesión dobre destes dous últimos e extraordinarios traballos virá precedida dunha clase maxistral de Diana Toucedo, realizadora dunha das máis fermosas longametraxes do ano pasado, Trinta lumes, e tamén montadora e docente excepcional na Universidade Pompeu i Fabra e na ESCAC, onde actualmente está ao cargo do departamento de Documental/Non-ficción. Diana analizará estes dous filmes e, por extensión, o cinema de dúas das cineastas máis importantes (do xénero que sexa) da historia do cinema.

Filter

NO HOME MOVIE

2015 – Chantal Akerman

CARTA BRANCA A ELOY ENCISO

A estrea de Longa noite, de Eloy Enciso, un filme poderoso no fondo e na forma, parécenos un acontecemento dabondo importante como para dedicarlle unha Carta Branca ao seu director.

Eloy Enciso elixiu tres filmes extraordinarios e moi diversos: Dalla nube alla resistenza, de Jean-Marie Straub e Daniéle Huillet, Tropical Malady, de Apichatpong Weerasethakul, e Geschichte der nacht, de Clemens Klopfenstein. Todos eles atoparán o seu reflexo no filme do realizador galego e dialogarán con el, o que enriquecerá de xeito notable a súa proxección.

Filter

DALLA NUBE ALLA RESISTENZA / FROM THE CLOUDS TO THE RESISTANCE

1979 – Danièle Huillet, Jean-Marie Straub

GESCHICHTE DER NACHT

1979 – Clemens Klopfenstein

SUD PRALAD / TROPICAL MALADY

2004 – Apichatpong Weerasethakul

SESIÓNS ESPECIAIS: PELÍCULAS SORPRESA

A programación de Cineuropa33 inclúe tres películas sorpresa: unha dos anos 70, outra dos 80 e unha terceira que será actual e de estrea.

Actividades

MÚSICA E CINEMA

Filter

BANDA MUNICIPAL DE MÚSICA DE SANTIAGO

A comedia: Harold Lloyd e Charles Chaplin

LOS PILOTOS

Tributo a Hayao Miyazaki

REAL FILHARMONÍA DE GALICIA

A caída da Casa Usher

Non perdas detalle da programación